سریال واعظ: در ستایش رترو بودن

سریال واعظ: در ستایش رترو بودن

سریال واعظ: در ستایش رترو بودن

در صورتی که به تو بگویند که یکی از مهمترین کمیک‌های دهه‌ی نود مثلاً کمیک “واعظ Preacher” را یک شبکه‌ی کابلی اقتباس کرده.

در صورتی که به تو بگویند آن هم شبکه‌ی کابلی هم «ای ام سی» بوده که بهترین کارهایش یعنی بریکینگ بد و همچنین مردگان متحرک کارهایی بودجه پایین بوده اند.

و همچنین در صورتی که به تو بگویند سازنده‌ی سریال هم از قضا سث روگان می باشد که جز انبوه فیلم دیدنی و جذاب‌های کمدی متوسط عملاً چیزی نساخته و همچنین ننوشته.

چه حالی خواهید داشت؟


 

Preacher serie e1489055387496 سریال واعظ: در ستایش رترو بودن

احتمالاً تو به لطف ساخته شدن انبوه سریال‌ها و همچنین فیلم دیدنی و جذاب‌های متوسط و همچنین زیر متوسط کمیک‌بوکی و همچنین اکثراً سوپرهیرویی حاضر نباشید سراغ دیدن آن کار بروید. راستش چندان قابل ملامت نیست. چه آن که خود نگارند‌ه‌ی آن سطور هم هنگام پخش قسمت اول سریال چندان راغب به دیدن آن هم نبود.

ولی باید توجه داشت همین جا دست نگه دارید. یک سریال دائما آن هم چیزی نیست که از دور به نظر می رسد.

واعظ در مورد ی کشیشی می باشد که به خاطر تسخیر شدنش به وسیله ی موجودیتی به نام جنسیس قدرتی ماورا الطبیعه به دست می آورد. قدرتی که به واسطه‌ی آن هم اطاعت دیگران از کشیش را بی‌زیرا و به درستی که و همچنین چرا می‌سازد. کشیش و همچنین قهرمان داستان جسی کاستر به همراه دختری به نام تولیپ که سابق بر آن جسی با او ارتباط و رابطه‌ی عاشقانه داشته و همچنین خون آشامی ایرلندی و همچنین صد و همچنین چند ساله به نام کسیدی راهی سفری جاده‌ای می‌می شود.

خلاصه‌ی داستانی که خواندید البته تنها و فقط چهارچوب داستان کمیک می باشد. چهارچوبی که از قضا سریال هم تا حد بسیاری به آن هم وفادار مانده. ولی باید توجه داشت آن جا سوالی دیگر پیش می‌آید. سوالی که بسته به شرایط جواب به آن هم می تواند متغایر و متفاوت باشد. در یک اقتباس خوب چه مقدار و اندازه و میزان وفاداری به اثر مورد بهره بری و استفاده و نیاز ضروری می باشد؟ آیا اصلاً وفاداری به اصل اثر لزومی دارد خصوصاً در صورتی که کار اقتباس شده یک کار کالت یا ستایش شده باشد؟ و همچنین در نهایت چه چیزی شاکله‌ی یک اقتباس خوب را می‌سازد؟

از کتاب گرفته تا فیلم دیدنی و جذاب و همچنین سایر رسانه‌ها، کار‌های بسیاری بوده اند که بنیان داستانشان را با محور مختصات شهری کوچک بنا کرده اند. در آن مورد، فیلم دیدنی و جذاب بین‌های حرفه‌ای احتمالاً داستان نیمروز فرد زینه‌مان و همچنین یوجیمبوی کوراساوا را به یاد بیاورند. آن هم‌هایی که سریال‌های روز را دنبال می‌کنند احتمالاً همین قسمتهای آخر سریال بانشی را دیده اند.

در صورتی که بگوییم که شهرستان در همه‌ی آن کارها مثل یک شخصیت عمل می‌کند، راستش تنها و فقط اهمیت بحث و داستان را دست کم گرفته ایم. واقعیت آن می باشد که شهرستان و همچنین تار و همچنین پودش در آن‌جا آن هم شبکه‌ای می باشد که وقوع داستان و همچنین مناسباتش را ممکن می‌کند طوری که در صورتی که شهرستان را از آن کار‌ها بگیریم دیگر داستانی هم وجود نخواهد داشت.


 

preacher season 1 jesse dominic cooper cassidy joseph gilgun 1200x707 e1489055295407 سریال واعظ: در ستایش رترو بودن

سریال “واعظ” چنین راهی را انتخاب می‌کند. راهی دقیقاً برعکس کمیک که انگار عجله دارد داستان را وارد سفر جاده‌ای پر افت و همچنین خیز خود کند. سریال تمام فصل اول خود را وقف تعریف داستان آنویل یعنی آن هم شهری می‌کند که کمیک “واعظ” هم از آن هم جا آغاز می‌می شود. همین نقطه‌ی ثقل سریال را نسبت به کمیک عوض می‌کند. آن جا برعکس کمیک با جسی کاستری روبرو نیستیم که به مدد اقتدار و قدرت جدید و تو و تازه‌یافته‌اش ساز و همچنین کار آکنده از دورویی و همچنین تباهی دنیای اطرافش را افشا می‌کند. چیزی که باعث می‌می شود شاهد بیانیه‌های گل‌درشت و همچنین بعضاً نویسنده وسط کمیک باشیم انگار آقای نویسنده دلش نیامده باشد حرفی را ناگفته بگذارد(افرادی که کمیک را خوانده اند احتمالاً تلفن جسی کاستر به میزگرد رادیویی و همچنین یا سلسله گفتگوهای مابین جسی کاستر و همچنین نازی پشیمان را به یاد می‌آورند.)

بر عکس کمیک، سریال به دنیای داستان پر و همچنین بال می‌دهد. دنیای سریال حتی قبل از آن که جنسیس پا به بدن جسی کاستر یا حتی آن دنیا بگذارد جای غریبی بوده. کل داستان سریال در آن شهرستان و همچنین در کنار ساکنین عجیبش شکل می‌گیرد. عشرتکده و همچنین کلیسایی که به طرز طعنه‌آمیزی مرکزی جهت جمع شدن کاراکتر‌های داستان خواهند بود. ادین صاحب تولیدی گوشت و همچنین بزرگترین مالک شهرستان با کارمندانی که در شهری جنوبی شبیه سربازان شمالی جنگ داخلی لباس می‌پوشند، آژانس‌های مسافرتی که گردانندگانشان فرشتگان و همچنین شیاطین تبعیدی خواهند بود و همچنین در صورتی که مزه‌ی دهانشان را بدانید شاید یک مسافرت اختصاصی به جهنم هم برایتان جور کنند. تلفن/ویدیو کنفرانسی که وسیله‌ی ارتباطی با عالم بالاست و همچنین در نهایت یوجین یا آن هم آرس فیس که بر خلاف نقشش در کمیک( که اکثرا و بیشتر در حکم کمیک ریلیف بود) و همچنین خودکشی و همچنین عاشق کشی‌اش که به شکل معجزه‌آسایی هم یوجین و همچنین هم قربانی‌اش جان سالم از آن هم به در می‌برند ولی باید توجه داشت در عوض زندگی هر دوشان تباه می‌می شود. در سریال هنگام و زمانی که یکی از کاراکتر‌ها می‌گوید که از جهنم تا آن جا را با دست خالی کنده اولین واکنش مخاطب احتمالاً پذیرفتن در بست ماجراست.

جسی کاستر در دنیای سریال دیگر آن هم قهرمان برگزیده و همچنین آن هم شمایل کلینت ایستوودی نیست که یک تنه در برابر تمامی دنیا ایستاده. واضح‌تر بگویم در سریال جسی کاستر اصلاً آدم ویژه ای نیست. جنسیس هم او را به آدم ویژه ای تغییر پیدا کردن نمی‌کند و همچنین حتی جنسیس هم تصادفی او را انتخاب کرده. برعکس، سریال با رویکردی که پیش می‌گیرد به روایتش اجازه می‌دهد جنبه‌هایی عجیب از کاراکتر‌هایش را جهت ما باز کند. ادین و همچنین خدای گوشتش در سریال معنی بیشتری از یک کمیک ریلیف ساده دارد. کنایه‌ای هوشمندانه و همچنین چند وجهی که روایت سریال، کلیت کاراکتر ادین را روی آن هم بنا می‌کند. یا مثلاً صحنه‌ی مواجهه‌ی بین کلانتر و همچنین کسیدی در زندان و همچنین گفتگویشان در قسمت آخر فصل اول سریال احتمالاً چیزی نیست که روایت کمیک بتواند یا حتی بخواهد به آن هم نزدیک می شود. سریال به راحتی پا در وادی چالش‌هایی می‌گذارد که کمیک در راه رسیدن به آن هم‌ها عموماً ناکام می‌ماند.

هتر می باشد در مورد‌ی اهمیت رترو بودن در پریچر حرف بزنیم. منظور از رترو بودن آن هم موزه‌ای نیست که فیلم دیدنی و جذاب‌های مد روز تارانتینو‌-وار با کلکسیونی از ارجاعات واضح و همچنین ناواضح سینماییشان به رخ می‌کشند. رترو بودن آن هم شبحی می باشد که روایت‌پرداز از قبل به حال می‌آورد. درست مثل قربانی تسخیر شده‌ای که اهریمن را از درون بدنش بیرون می‌کشی. با آن تفاوت که اهریمن را نگه می‌داری و همچنین قربانی را در گوشه‌ای، دور می‌اندازی.


 

preacher amc image e1489055343231 سریال واعظ: در ستایش رترو بودن

پریچر هم دقیقاً چنین کاری می کند. دکور و همچنین جلوه‌های ویژه ی ارزان نرخ پریچر به مراتب اکثرا و بیشتر از سریال‌های بلاک باستر آن روز ها از قبیل وست‌ورلد، فضا می‌سازد. بر خلاف وست‌ورلد که لحظه به لحظه دنبال مرعوب کردن گذرای مخاطب می باشد سادگی بی مووی-وار و همچنین خشونت برهنه‌ی روابط، راه را به سمت بحران‌های اخلاقی باز می‌کند که قبلاً به چشم نمی‌آمد. پریچر تأکید طنازانه‌ی ب مووی‌ها بر روی فضایشان را می‌گیرد و همچنین نوعی رئالیسم شادخوارانه و همچنین در عین حال سیاه از آن هم بیرون می‌کشد. به خاطر همین پریچر در بهترین لحظه‌های خود به شدت به بهترین فیلم دیدنی و جذاب‌های برادران کوئن می‌ماند. از بارتون فینک و همچنین تقاطع میلر گرفته تا فارگو و همچنین جایی جهت پیرمرد‌ها نیست. در پریچر هم مثل آن فیلم دیدنی و جذاب‌ها لوکیشن‌ها صرفاً حاشیه‌ای چشم نواز نیستند که جاهای خالی اطراف داستان را پر کنند. چیزی که مثلاً سریال فارگو اصلاً متوجه آن هم نیست. آن جا بحران اخلاقی مثلاً در باب یک قاتل زنجیره‌ای کاریزماتیک نیست که مدام در باب شر سخن فرسایی می‌کند.

لوکیشن‌ها در آن سریال و همچنین در فیلم دیدنی و جذاب‌های برادران کوئن متن و همچنین اصل بحث و داستان اند. لوکیشن‌ها جایی اند که خودشان بحران‌های اخلاقی را می‌سازند. در سریال پریچر، ادین را بدون دفترش نمی می شود تصور کرد. آن هم دفتری که سیر و همچنین سلوک کاراکترش را کم کم طی می‌کند. خبر مردن و مرگ دخترش را آن هم جا می‌شنود. روده‌های گوسفندان را آن هم جا جستجو می‌کند، نقشه‌هایش جهت تصرف شهرستان را آن هم جا می‌چیند و همچنین حتی رقبایش را هم آن هم جا به کشتن و قتل می‌رساند. خبرهای جدید ناخوش و غمگین‌کننده آن هم جا برایش می‌رسد و همچنین در نهایت به طرزی کنایی آن هم جا گاوی را سلاخی می‌کند. اتفاقی که در سریالی پر خرج تر لابد در سلاخ‌منزل و خانه‌ای چشم نواز با شرور شیک‌پوش و همچنین کت و همچنین شلوار بر تنی می‌افتاد که هم زمان دیالوگ‌های شبه فلسفی می‌بافد. احتمالاً هم تدوینگر لابلای آن هم حرف‌ها چند نمای اکستریم کلوز‌آپی از چشمان معصوم گاو بی‌نوا جا داده تا بر قساوت شرور داستان هر چه اکثرا و بیشتر صحه بگذارد( مثلاً سریال بانشی را می‌توانید به یاد آورید در صورتی که آن هم را دیده باشید) در حالی که سریالی مثل وست‌ورلد آکنده از لوکیشن‌هایی آن گونه شیک و همچنین کاملاً بی‌مصرف می باشد، پریچر راه غیره ای را می‌رود. گویی که درون “واعظ” در هر منزل و خانه‌ای بخشی از روح کاراکتر‌ها به ودیعه گذاشته شده.

واعظ با به پایان رسیدن فصل یکش به نظر می‌رسد هنوز راه درازی در پیش دارد. ولی باید توجه داشت در قماری که کرده تا حد بسیاری به نظر موفق بوده‌ می باشد. آن که چگونه و چطوری مواد خام محصول رسانه‌ی غیره ای را گرفته و همچنین از آن هم کاری ارجینال و همچنین در خور بیرون بکشی. چیزی که دیگر سریال‌های اقتباسی آن روز‌ها از وست‌ورلد گرفته تا مرد بر قلعه‌ی رفیع( اقتباس از رمانی به همین نام نوشته‌ی فیلیپ کی. دیک) به نظر نمی‌رسد چندان در آن هم موفق بوده باشند. آن که در نهایت “واعظ” با همین نیرو به مسیر خود ادامه می‌دهد را تنها زمان مشخص کردن می کند. ولی باید توجه داشت تا همین جا هم فصل اول سریال عکسی می‌سازد که ارزش بیش از یک بار تماشا را دارد.

 


سریال واعظ: در ستایش رترو بودن در تاریخ ۲۰۱۷-۰۳-۲۳ ۲۰:۰۳:۵۲ نشر یافته شده شده می باشد

No votes yet.
Please wait...



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوپروب close
خرید بک لینک