دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶
  • :
  • :

پایان نامه اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اصفهان از آغاز تا سده ی ششم هجری

از زمان یکه تازیان با به دست گرفتن لوای اسلام از جزیره العرب بیرون تاختند و کشورهای نیز جوار را گشودند زبان عربی همراه با گسترش ادرود در سرزمینهای حوزه تمدنهای اسلامی رواج یافت، پس ایرانیان در این میدان بعد از پذیرش آیین اسلام در زمینه های علمی مختلف برای یاری به افزایش نهال نو پای اسلام کمر همت بستند و از زبان عربی به عنوان وسیله ای مناسب برای انتشار یافته های علمی ادبی در همه تمدن اسلامی بهره بردند در تقویت و تحکیم بنای رفیع زبان ادب عربی بیش از تازیان تلاش نمودند.
%name پایان نامه اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اصفهان از آغاز تا سده ی ششم هجری
انجام پایان نامه کارشناس ارشد

انجام پایان نامه کارشناس ارشد,انجام پایان نامه کارشناس ارشد,انجام پایان نامه کارشناس ارشد

بتدریج ایران کانون علوم و ادب عربی گردید و در نتیجه همچنین پژوهشگران ی که به ارزیابی جنبه های مختلف علوم معارف روی آوردند اهل ذوق قریحه ادبی هم سرودن اشعار عربی را شروع کردند آثار گرانبهایی را در این خصوص آفریدند.
در این میان، شاهد ظهور مراکز علمی وادبی بزرگی همچون اصفهان می باشیم که گاه حتی نام بغداد را تحت الشعاع خود قرار می دادند. تبلور ذوق بی بدیل، هنر اصیل، خلاقیت شورانگیز، صفای دل انگیز، هوای روح بخش چشـم اندازهای زیبا ی اصفهان، این شهر را به منطقه ای رویایی و مقصد شیفتگان علم و ادب مبدل ساخت، اما خاستگاه این تمام ذوق و هنر شکوهمند را باید درتراوش افکار و رفتار هزاران شاعر و ادیب دانشمند گرانقدر اصفهانی جستجو نمود که در تلاطم امواج زمان، از این خطه ی دیبا، گوهری تابناک پرداختند و مکتب اصفهان را در شعر و ادب، حکمت هنر آفریدند.
خطه اصفهان، این کانون رشد بالندگی فرهنگ هنر اسلامی – ایرانی، نه فقط مکتب زاینده ی ادب فارسی، بلکه سر چشـم ه جوشان احترام عربی بوده است. بنا بر شواهد مکتوب تاریخی، ادبیات عربی از سده ی چهارم هجری در این منطقه شکل می گیرد در سده های پنجم و ششم به اوج می رسد.
کتابهای تراجم آثار تاریخی که، به جمع آوری آثار ایرانیان عربی سرای پرداخته اند بر اساس مناطق جغرافیایی باب بندی تفصیل شده اند بی استثنا بخشی را به شاعران اصفهان اختصاص داده اند. نقد این کتابها و تامل در آنها از اهیمت نقش شاعران اصفهانی در ادب عربی حکایت دارد به عنوان نمونه، ثعالبی در یتیمه الدهر در فصلی با عنوان «فی محاسن اهل العصر من اصفهان» در کنار وصف ارزش این شهر، به معرفی شش تن از بزرگان شعر و ادب عربی اصفهان در عصر خویش پرداخته است.
مفضل ما فروخی اصفهانی در اثر جاودانه ی خویش «محاسن اصفهان» سروده های بسياري را از شاعران اصفهانی و افراد دیگر در وصف اصفهان و زیبا ییهای آن بیان کرده است.
با خرزی نیز در کتاب دمیه القصر، در فصل جداگانه ای بیش از ده تن از شاعران اصفهانی را بر شمرده و در مقدمه کتاب از مسافرت به شهرهای مختلف و از عبارت اصفهان یاد کرده است.
عماد الدین اصفهانی که خود از ادیبان برجسته اصفهان است بخش دوم کتاب خریده القصر و جریده العصر را به فضلای عجم فرس اختصاص داده و این بخش را با یاد فضلای اصفهان شروع کرده اصفهان را سزاوار این تگذشته دانسته است. وی حدود هفتاد نفر از بزرگان علمای اصفهان را معرفی کرده است.
نکته ی قابل تذکر ی که در سروده های اصفهانیان در این دوره ی زمانی، قابل ذکر است کثرت مدیحه سرایی در بین آنهاست که این مساله با توجه به اوضاع سیاسی و اجتماعی آن عصر، امری عجیب به نظر نمی آید بعد از آن به ترتیب اشعار حکمی وصف، مضامینی هستند که بیش ازبقیه اغراض در بین منظومه های عربی سرایان اصفهانی دیده می شود، لذا در صدد برآمدیم که سه مضمون شعری فوق را با عنایت به اندازه انبوه آن در بین سروده ها، مورد تحقیق و تحلیل قرار دهیم.
۱-۲- اهداف تحقیق
۱٫ بیان اوضاع سیاسی، اجتماعی فرهنگی اصفهان از شروع تا سده ی ششم هجری.
۲٫ تحلیل چگونگی گسترش زبان و ادبیات عربی در اصفهان
۳٫ ارزیابی مضامین شعری مدح، حکمت وصف در این خطه در معین شده و بیان موارد تقلید و نوآوری در آنها.
۴٫ معرفی آثار و احوال شاعران عربی سرای اصفهان و بیان زندگی علمی و ادبی مشهور ترین ایشان.
۱-۳- قبلی ه تحقیق
از زمان تاسیس رشته زبان و ادبیات عربی در دانشگاه های ایران، متن ها انتها نامـه های بسياري در مورد تاریخ و ادبیات عربی در کشورهای مختلف نوشته شده مورد تحقیق و پژوهش قرار گرفته است، ولی بندرت در خصوص تاریخ ادبیات عربی در ایران، ادبای ایرانی عربی سرای، کار تحقیقی صورت پذیرفته است اما این امر، طبیعی به نظر می رسد زیرا کتاب، که مهمترین وسائل تحقیق پژوهشگر در این رشته است در موضوع نامبرده ، خیلی کمیاب و اندک است به جز مطالبی پراکنده در گاهي کتابهای موجود، چیز دیگری در دسترس محقق وجود ندارد.
در خصوص مورد انتها نامـه نامبرده نیز می بایست به صآسان بیان کنم که تهم اکنون هیچ کار تحقیقی در این مورد انجام نشده مطلبی در این موضوع مشاهده نگردیده است.
۱-۴-راهنمای کار
مطالب مندرجات کلی این پژوهش، بعد از بیان کلیات در فصل اول آن، در چهار فصل مهم گنجانده شده است که در این بخش به طور گذرا به این سر فصلها اشاره می کنم:
در فصل دوم، تاریخ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اصفهان از شروع تا سده ی ششم هجری مورد تحلیل قرار گرفته است. در این قسمت به چگونگی گسترش زبان ادبیات عربی در اصفهان ومعرفی منابع اصلی در راستای موضوع انتها نامـه پرداخته شده است.
در فصل سوم، ادبیات منظوم عربی در اصفهان مورد ارزیابی و تحقیق واقع شده است. در فصل فوق ، سه مضمون شعری مدح، حکمت و وصف که اکثریت قریب به اتفاق مضامین سروده های ادبای عربی سرای اصفهانی را تشکیل می دادند بیان گردیده در هر بخش با بیان خصوصیات این اغراض در دوره های قبلی پس عصر عباسی، به ذکر اشعار ادبای اصفهانی سده ی چهارم تا ششم هجری پرداخته و شرح حال کوتاهی از زندگی شاعران آثار برجسته علمی ادبی آنها ارائه شده است.
در سری اشعار حکمی نیز با تقسیم بندی موضوعی، سروده های حکمی شاعران اصفهانی در این دوره ی زمانی معین به صورت کامل جمع آوری شده یک فرهنگ کامل از این مضمون شعری، تدوین شده است.
در فصل چهارم این انتها نامـه آثار و احوال شاعران زیاد دیده شده اصفهان مورد ارزیابی قرار گرفته است.




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوپروب close
خرید بک لینک