سه شنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۶
  • :
  • :

تحقیق انواع سبک های معماری

با انتها جنگ جهان ی و نیاز شدید به ترمیم خرابی های جنگ تولید انبوه ساختمان ، گرایش به سمت معماری مدرن بیشتر شدن یافت . لذا استفاده از تکنولوژی روز ، مصالح مدرن ، پیش ساختگی عملکرد گرایی دوری از سبکهای پر زرق برق تاریخی مورد تذکر قرار گرفت . در این دوره معماری مدرن به عنوان فقط سبک مهم و آوانگارد در غرب بیان شد دامنه نفوذ آن به صورت سبک جهان ی در اقصا نقاط گیتی گسترش یافت.
%name تحقیق انواع سبک های معماری
پایان نامه ارشد

انجام پایان نامه کامپیوتر,انجام پایان نامه کامپیوتر,انجام پایان نامه کامپیوتر

بعضی از محققان شبیه پروفسر ویلبر معتقد هستند که اجرای هر طرح معماری به سه عنصر اجتماعی بستگی دارد. اول جامعه ای که به آن طرح نیازمند است؛ دوم فرد یا اشخاصی که از اجرای طرح پشتیبانی می کنندو تعرفه مالی آن را متعهد می شوند؛ سوم معمار یا استاد کارانی که طرح را اجرا می کنند. جذابیت تحقیق بررسي معماری ایران در این است که دریابیم چطور این عوامل سه گانه بر یکدیگر تأثیر می گذارند و سرانجام به احداث بنایی منجر می شوند.
فرد د بناها
تحقيق درباره معماری ایران, نشانگر چگونگی گسترش آن در طی پانزده قرن قدیم است. در هر دوره بناهایی با خصوصیات گوناگون در روستاها, شهرها, جاده های کاروانی , مناطق کویری, گذرگاههای کوهستانی شهرهای ساحلی ایجاد گردیده که کاربر دهای مفرق داشته اند.
ارزش معماری اسلامی ی آشکار می شود, که بدانیم در ساخـته های این دوره به کاربر د مادی و معنوی بناها ـ که از مهمترین خصوصیات آن است ـ تذکر شده است.
جهت درپیدا کردن ارزش این ویژگیها در گسترش معماری مناسب است طبقه بندی بناهای دوره اسلامی و کاربر د آنها را معین کنیم.
معمولا بناهای دوره اسلامی را می توان به دو گروه عمده تقسیم کرد:
الف) بناهای مذهبی. حاوی مساجد, آرامگاهها, مدارس, حسینیه ها, تکایا, و مصلی ها؛ ب) بناهای غیر مذهبی. حاوی پلها, کاخها, کاروانسراها, حمامها, بازارها, قلعه ها و آب انبارها.
در دو گروه فوق از بناهای دوره اسلامی, مکانی جهت عبادت, تجارت و سکونت وجود داشته است.

مساجد
مساجد مهمترین بناهای مذهبی هر شهر روستا هستند که همـواره نقش مهمی در زندگی مسلمانان داشته اند. اقامه نماز جمعه, مراسم مذهبی, ایراد خطبه ها و تدریس در مساجد انجام می گرفت؛ زیرا مسجد بهتریـن محل جهت ابلاغ فرامین حکومت به مردم بود.
کتیبه های باقیمانده بر دیوار گاهي از مساجد(مسجد کامل قزوین و مسجدکامل کاشان) حاوی وقف مکانهایی جهت برای توسعه تعمیرات مساجد از طرف واقف یا حکمران است.
اکثرا مساجد در مرکز شهرها, نزدیک بازارها و محدوده دارالحکومه تهیه و تولید می شدند و اگر شهری به بیش از یک مسجد نیاز داشت, مساجد دیگری از طرف حکومت یا افراد خیر احداث می شد. ارزش مساجد در شهرها به میزانی بود که چنانچه شهری مسجد کامل یا آدینه نداشت, ارزش شهری هم نداشت. در صدر ادرود مساجد نقشه های آسان ای داشتند, ولی در طول با طرحهای گوناگون و تزیینات مختلف, نقشه ها پیچیده شدند.
درنقشه مساجد, از قرن چهارم هجری دگرگونیهایی به وجود آمد و بر طبـق آن, مساجد مفرق در شهرها احداث شد. مهمترین نقشه هایی که در مساجد به کار گرفته شده, حاوی یک ایوانی, دو ایوانی, چهار ایوانی, و ترکیب چهار طاقو ایوان بوده که معماران دوره اسلامی آنها را از شیوه های معماری عهد اشکانی و ساسانی اقتباس کرده اند. مثلاً نقشه چهار ایوانی ـ در تولید و ساخت بسياري از بناها ـ الهام گرفته از نقشه کاخ آشور, متعلق به زمان اشکانیان است.
معماران دوره اسلامی مسجد را به روش های گوناگون می آراستند. در هر دوره یکی از عناصر تزیطنی در آراستن مساجد متداول بوده است؛ جهت مثال در عهد سلجوقیان آجرکاری, در عهد ایلخانیان گچبری در عهد تیموریان صفویان کاشیکاری رواج زیادتری داشته است در موارد ی تزیینات آجرکاری, گچبری و کاشیکاری با به کار گرفته می شد.
مدارس
در صدر اسلام تدریس علوم مذهبی در مساجد انجام می شد. بتدریج با گسترش علوم اسلامی, محیط آموزش ی از مساجد جدا گشت. در قرن پنجم هجری (همزمان با حکومت سلجوقیان) به تشویق خواجه نظام الملک, مدارس متعددی در شهرهای زیاد دیده شده اسلامی مانند بغداد, ری, نیشابور و جرجان تولید و ساخته شد. بعدها نقشه چهار ایوانی, که مورد توجه معماران قرار گرفت, جهت فضاهای روش ی طرحی متعارف شد. در اطراف ایوانها, حجره هایی به صورت یک یا دو طبقه یرای استفاده اقامت شبانه روزی دانشجویان و طلاب علوم دینی تهیه و تولید شد. غیر از ساعات تدریس, از مدارس به عنوان مسجد نیز مصرف می کردند. مدارس شبیه مساجد با آجرکاری, گچبری کاشیکاری تزیین می شد(مانند مدارس غیاثیه, چهار باغ و مطهری).
آرامگاهها و زیارتگاهها
به طور کلی آرامگاه به بنایی گفته می شود که یا چند فرد مذهبی یا سیاسی در آن دفن شده باشد. این نوع بناها را به دو گروه مقبره های مذهبی(زیارتی) مقبره های غیر مذهبی می توان تقسیم کرد.
مقبره های مذهبی در بیشتر شهرها و روستاها به امامزاده معروف شده اند و در مقایسه بابقیه بناهای اسلامی(بجز مساجد) از اعتبار مخصوص ای برخوردارند. امامزاده ها بیش از دیگر بناها ی دوره اسلامی مورد احترام و علاقه مسلمانان بجهت شیعیان هستند . بناهای فوق در طول زمان گسترش یافته از یک آرامگاه معمولی به مجموعه های خیلی با شکوهی تبدیل شده اند(مانند مجموعه بناهای مشهد, قم, بسطام شیخ صفی). مقبره ها اکثرا ٌ با نقشه های مدور, مربع هشت ضلعی با روش های گوناگون معماری احداث شده اند(مانند مرقد اسماعیل سامانی در بخارا, گنبد قابوس در دشت گرگان, برج رادکان در خراسان, برج علاء الدین در ورامین و بنای سلطانیه در زنجان). شبیه بقیه بناهای اسلامی مقبره ها هم با آجرکاری, گچبری, کاشیکاری آیینه کاری تزیین شده اند.
فقط در ایران دوره اسلامی است که ایجاد مقبره ها و زیارتگاهها از چنین سابقه زیاد خصوصیات معماری منحصر به فرد و تزیینات باشکوه برخوردار است. اینگونه بناها به نامـه ای برج, گنبد, بقیه و مزار هم زیاد دیده شده شده اند(مانند برج رادکان, گنبد قابوس, بقعه شیخ صفی).
حسینیه ها, تکایا مصلی ها
در بسياري از شهرهای اسلامی در مواقع خاصی مانند محرم, صفر و رمضان مراسم دعا, روضه و سوگواری برگزار می شده است. این مراسم بیشتر در مکانهایی مشهور به تکیه و حسینیه برقرار بوده است.
به طور کلی تکایا و حسینیه ها مکانهای محصوری بودند که در مسیر گذرگاههای مهم شهرها قرار داشتند. از این مکانها بمخصوص در ایام سوگواری ـبه ویژه ً محرم ـ جهت مراسم تعذیه خوانی, پرده خوانی و سینه زنی مصرف می شد. در این ایام محل را سیاهپوش کرده , آن را با طوق و نخل و علامت و کتل آذین می کردند. مصلی اکثرا در خارج از شهرها قرار داشت برای اقامه نماز عید فطر قربان از آن استفاده می شد. اینگونه بناها دارای طرح و نقشه خاصی نبودند با توجه به مکانهای شهری و عمومی در گذرگاهها, میدانها و راسته بازارها تولید و ساخته می شدند. همچنین این مکانها فاقد تزیینات معماری بودند(مانند امیر چخماق یزد, پهنه و ناسار سمنان و گذر حاجی محله کاشان).
پلها
پلها آب بندها از بناهای غیر مذهبی هستند که در ادوار قدیم در مسیر جاده های کاروانی , راهها روی رودها ایجاد شده اند. مهمترین پلها در مسیر جاده های کاروحی جاهایی که طغیان آب رودخانه ها غیر قابل کنترل بوده, بنا شده اند. از زمان زیاد کهن, ی که بشر توانست آب را مهار نماید مسیر آن را معین سازد و از تنه درختان برای عبور مرور از عرض رودخانه استفاده نماید , کار پل سازی شروع شده است.
معماران ایرانی در احداث پلها علاوه بـر تسهیل امر عبور کردن مرور, ایجاد اب بندها را در نظر داشته اند. مشاهده قدیمیترین پلها به مفهوم پل بردیده از دوره هخامنشیان در جلگه مرودشت, بیستون در کرمانشاه از دوره ساسانیان, بند امیر در فارس از دوره آل بویه پل خواجوی اصفهان, مؤید این نکته است که معماران در امر پل سازی همچنین گذر از رودخانه به ذخیره کردن آب نیز توجه داشته اند.
ایران در دوره باستان دوره اسلامی سهم قابل توجه ی در گسترش پل سازی ـ از قرن هشتم ق.م. تهم اکنون ـ به عهده داشته است. بقایای پلها و سدها نشانگر نوع معماری آن زمان است. ذوق سلیقه معماران ایرانی در تزیین پلها قابل توجه است؛ گاهي از پلها دارای تزیینات آجرکاری کاشیکاری است(مانند پل خواجوی اصفهان).
کاخها
احداث کاخها در ایران به قدیم های بسیار زیاد دور باز می گردد. مفهوم امروزی کاخ با مفهوم این کلمه در قدیم مفرق است. در قدیم بناهایی منفرد با نوعی معماری برتر از دیگربناها احداث می گردید که کاربر دهای متعددی داشت؛ مثلاً, ممکن بود زمانی به عنوان معبد نیایشگاه گاه به جای قلعه دفاعی سرانجام جهت سکونت حکمرانان استفاده شود(چغازنبیل). بتدریج ماهیت این بناها تغییر یافت و کاخها یاقصرها در ایران مقر حکومت سلسله های مختلف شد؛ برای مثال در زمان هخامنشی تخت جمشید, در وقت اشکانی کاخ آشور, در ساسانی تیسفون و کسری سروستان را می توان نام برد. در دوره اسلامی اینگونه بناها بتدریج برای سکونت و امور حکومتی مصرف گردید.
از صدر ادرود کاخ یا بنای با شکوهی که در مقیاس برتر تولید و ساخته شده باشد, به جای نمانده است. نحوه معماری کاخ العمره و کاخ المشتی ـ که در امویان احداث گردید بقایای آن هنوز پابرجاست ـ از شیوه هنری عهد ساسانی اقتباس شده است.
از وقت صفوی احداث کاخها وارد وهله تازه ای شد و در پایه تختهای سه گانه آنها (تبریز, قزوین اصفهان) نمونه های جالب توجه ی تهیه و تولید است.
کاخهای چهل ستون, هشت بهشت عالی قاپوی اصفهان, صفی آباد بهشهر, فین کاشان و فرخ آباد ساری از مهمترین نمونه های شیوه معماری عهد صفویان هستند .
ایجاد کاخها به همین شیوه تا عهد نادرشاه (مانند کاخ خورشید کلات) عهد قاجار (مانند کاخ صاحبقرانیه و شمس العماره) ادامه یافت.
کاخها در ایران نقشه های گوناگونی داشته است: گاهي کوشک مانند بوده اند( مانند هشت بهشت صفی آباد), گاهي نقشه مربع و مستطیل داشته اند گاهي چند ضلعی بوده اند.
مهمترین مسأله در ساختن کاخها, بویژه از عهد صفوی به بعد, تزیین با کاشیکاری, گچبری, آیینه کاری سنگ کاری است.
کاروانسراها
تولید و ساخت کاروانسرا با توجه به اوضاع اجتماعی, اقتصادی مذهبی, از روزگاران گذشته در ایران مورد توجه ویِژگزینشه بوده است. به طور کلی کاروانسراها به دو گروه برون شهری درون شهری تقسیم می شوند.
گسترش راههای تجارتی زیارتی باعث شده که در بین جاده های کاروحی در همه کشور کاروانسراهایی جهت توقف و استآسان کاروانی ان بنا شود. موقعیت جغرافیایی, سیاسی و اقتصادی در ایران از علل ازدیاد و گسترش این بناها بوده است. در ایران به فاصله هر چهار فرسنگ(۲۶ کیلومتر) کاروانسرایی برای استآسان بنا شده است. زیارت شهرهای مذهبی مانند قم, مشهد و کربلا باعث شده بود تا کاروانسراهای متعددی در مسیر جاده هایی که به این شهرها منتهی می شود, احداث گردد(در مسیر خراسان بزرگ, غرب به شرق, کرمانشاه مشهد). این راه ارتباطی با اهمیت زیاد از غرب به شهرهای مذهبی نجف کربلا از شرق به حرم حضرت رضا(ع) در مشهد متصل می شده است. همين طور در وقت صفوی جهت رفاه حال زائران, کاروانسراهایی در این مسیر بنا شده که در حال حاضر بقایای پنجاه کاروانسرا باقی است.
معماری کاروانسراهای ایران زیاد متنوع است. معماران با توجه به موقعیت اقلیمی سرزمین ایران, کاروانسراهایی با خصوصیات گوناگون احداث کرده اند. در تولید و ساخت کاروانسراهای برون شهری از نقشه های چهار ایوانی, دو ایوانی, هشت ضلعی, مدور, کوهستانی نوع کرانه خلیج فارس مصرف شده است. در احداث کاروانسراها مانند مساجد مدارس بیشتر از طرح چهار ایوانی مصرف شده و اتاقهایی در اطراف حیاط, جهت استفاده مسافران تهیه و تولید شده است. گاهي از کاروانسراها با نحوه های آجر کاری, گچبری, و کاشیکاری مزین شده اند(مانند رباط شرف خراسان, کاروانسرای سپنج شاهرود مهیار اصفهان).
حمامها
حمامها از دیگر بناهای غیر مذهبی ایران است که در شهرها روستاهای مختلف احداث شده است. در ادیان مختلف آیین شستشو, غسل و تطهیر از ارزش برای ای برخوردار است. طبق مدارک موجود توجه به پاکیزگی طهارت در ایران زمین به زمان گذشته حتی پیش از زرتشت می رسد. پس نیاز بشر به مکانی برای شستشو و تطهیر, سبب احداث حمامها شده است. طبق مدارک باستانشناسی از عبارت قدیمیترین حمامها, حمامی در تخت جمشید از دوره هخامنشی حمامی در کاخ آشور متعلق به دوره اشکانیان است.
بعد از ظهور اسلام, پاکیزگی ـ بویژه غسلهای متعدد و وضو جهت نمازهای پنجگانه ـ در زندگی روزمره مسلمانان از ارزش مخصوص ای برخوردار شد تا جایی که سخن گوهربار رسول اکرم(ص)«النظافه من الایمان» شعار هر مسلمان گردید.
در شهرهای اسلامی حمامها در گذرگاههای اصلی شهر, راسته بازارها و کاخهای حکومتی طوری ساخـته می شد که برای تأمین آب بهداشتی خروج فاضلاب مشکلی پیش نیاید. ممکن است بتوان گفت حمامها بعد از مسجد مدرسه یکی از مهمترین بناهای شهری محسوب می شدند.
فضای اصلی هر حمام, حاوی بینه, بین در و گرمخانه بود. به این ترتیب که هر از فضاهای فوق به وسیله راهرو و هشتی از فضای دیگر جدا می شد تا دما و رطوبت هر فضا نسبت به فضای مجاور تنظیم شود. کف حمامها از سنگ مرمر دیگر سنگها پوشیده شده بود, ازاره حمام با سنگ و کاشی تزیین می شد. از عبارت تزیینات داخلی حمامها آهکبری به صورت ساده و رنگی بوده است (مانند حمام گنجعلیخان کرمان, کردشت میانه و خسرو آقا اصفهان).
قلعه ها
شروع خانه سازی بشر همیشه با اندیشه دفاع در مساوی دشمنان همراه بوده است قلعه ها مظاهر بارز اندیشه دفاعی آدم هستند .
به طور کلی قلعه ها به دو گروه عمده تقسیم می شود: قلعه های کوهستانی و قلعه های دشت. همان گونه که در معرفی کاخها گفته شد, از یک بنا ممکن است استفاده های گوناگونی شود. از قلعه هم در موقع آرامش صلح به عنوان کاخ استفاده می شد. با این توضیح تخت جمشید را, با توجه به طراحی آن, می توان قلعه دانست. همين طور از تخت سلیمان در تکاب آذربایجان غربی ـ که مکانی مقدس بوده ـ بعضی وقتها به عنوان نیایشگاه زمانی به عنوان کاخ مصرف می شده است.
بزرگترین مستحکمترین قلعه هایی که در ایران بنا شده, متعلق به فرقه اسماعیلیه است. این قلعه ها در بلندیهای رشته کوههای البرز بنا شده اند(مانند الموت, لمبسر, گردکوه, سارو و امامه).
معماری اینگونه قلعه ها جنبه نظامی دفاعی داشته طرح و نقشه آنها خصوصیات گوناگونی دارد. قلعه ها در صعب الرد شدن ترین بلندیهای کوهستانی بنا می شدند چون طرح نقشه ای از پیش آماده نداشتند, طراح یا معمار حصارها, برجها, اتاقها و ورودیها را با توجه به موقعیت طبیعی صخره ها, احداث می کرد. به این علت اکثرا ٌ قلعه های کوهستانی دارای طرح هندسی معین نبودند. مصالح ساختمانی قلعه ها بیشتر قلوه سنگ و آجر, ملاط آن ساروج و آهک بود.




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوپروب close
خرید بک لینک